Moja taneczna kariera rozpoczęła się jak chyba w większości przypadków - w przedszkolu. Krakowiak był moim ulubionym tańcem - nie trzeba było nic robić - klęczało się tylko z wyciągniętą do góry ręką a dziewczynki biegały na około... - raj. Potem po kolei nastąpiły nowe fascynacje - G.I. Joe, piłka nożna, gry komputerowe i przez jakiś czas dziewczynki z fryzurą na pazia :D
W międzyczasie zająłem się na poważniej sportami walki. Najpierw combat, potem Kung-Fu Shaolin Quan (tam otarłem się o coś w rodzaju tańca biorąc kilkakrotnie udział w turniejach w tak zwanym wykonywaniu form przy muzyce - jak ktoś oglądał Karate Kid to powinien wiedzieć o co chodzi...). Na koniec poszedłem na 5-cio letnia randkę z Kick-boxingiem, zawodami, medalami, mistrzami polski, przestawionymi nosami i podbitymi oczami, która skończyła się kontuzją stawu skokowego.
Lekko kulejąc płynnie przeszedłem z tłuczenia się pięściami i nogami na wykonywanie kroku podstawowego i prowadzenie partnerek - zacząłem tańczyć salsę w jednej z największych szkół warszawskich.
Nie był to taki zupełny przypadek, ponieważ wcześniej w przerwach pomiędzy kopaniem i boksowaniem, ćwiczyłem dzielnie (doprowadzając moich sąsiadów do szału, bądź przyspieszając ich decyzje kupna spokojnego domku na wsi...) grę na przeróżnych instrumentach perkusji latynoskiej, Uczyłem się u jednego z najlepszych nauczycieli w tej dziedzinie w Polsce - Davida Saucedo Valle, potem udało mi się nawet nagrać kilka płytek z różnymi grupami i wziąć udział w różnych projektach muzycznych. Tak więc najpierw salsę grałem, a potem zacząłem ją tańczyć.
Początkowo salsowe doświadczenia zbierałem przy barach warszawskich salsotek ośmielając ciało i dusze chmielowym wywarem. W międzyczasie poleciałem na miesiąc na Kubę, gdzie oprócz podziwiania mniej lub bardziej brązowych Kubanek, opalania się, kapania, picia rumu, leżenia w szpitalu i szmuglowania cygar troszkę tańczyłem.
Po powrocie jakoś się ośmieliłem, wykorzystałem swoje doświadczenia wymiatacza w weselnym "odsie dosie" (to się chyba nazywa disco samba) oraz brak problemów z rytmem (w końcu jestem perkusistą) i poszło szybko (podobno nawet bardzo szybko). Chodziłem na wszystkie możliwe imprezy i każde salsowe warsztaty. Po niecałym roku zaproponowano mi prowadzenie własnych kursów i zaproszono do formacji z którą występowałem w wielu miejscach w Polsce oraz w Berlinie, Monachium, Pradze.
Potem się zaczęło - taniec mnie pochłonął bez reszty. Poza salsą zacząłem regularnie ćwiczyć funky, jazz i hip-hop. W tanecznym szale nie odpuściłem żadnym warsztatom prowadzonym przez międzynarodowe gwiazdy wzbogacając się o doświadczenia z modern jazzu, street jazzu, musical jazzu, afro. Biegałem nawet po sali z młodymi baletniczkami na lekcjach klasyki.
Salsa nadal pozostaje moja największą taneczną miłością. Nieokreśloność jej zasad i możliwość wzbogacania jej o ścinki różnych innych form tańca, pozwoliły mi korzystać ze wszystkich tanecznych doświadczeń (z krakowiaka z przedszkola też) i rozwijać swój własny styl.
Poza samym tańcem pochłonęło mnie też uczenie ludzi - sprawia mi to niesamowitą frajdę. Kiedy widzę rozwój mojego ucznia czuję się tak jakbym sam się rozwijał. Razem z Basią w oparciu o doświadczenia z zajęć z różnych form tańca stworzyliśmy swój własny program nauczania, dzięki któremu nasi uczniowie w krótszym czasie uczą się podstaw, wyrabiają swój własny styl i przede wszystkim czują, że praca włożona w lekcje tańca przekłada się na wymierne efekty.
Z ostatnich fascynacji: electric boogie, pantomima i tango...